Το συναισθηματικό φαγητό

«Σήμερα πέρασα μια δύσκολη μέρα στη δουλειά, ανυπομονώ να πάω σπίτι και να παραγγείλω μια καρμπονάρα… ίσως και ένα παγωτό για επιδόρπιο»

«Το παιδί μου πέρασε με επιτυχία τις εξετάσεις στο σχολείο… ας το γιορτάσουμε με ένα καλό τσιμπούσι»

«Ο σύντροφός μου ξέσπασε τα νεύρα του πάνω μου με φωνές, αλλά κατάφερα να μην του απαντήσω και έτσι απέφυγα τα χειρότερα… τώρα όμως έχω μια ακατανίκητη επιθυμία για σοκολάτα»

«Νιώθω τόσο μόνη, η μοναδική απόλαυση για μένα είναι ένα χορταστικό γεύμα μπροστά στην τηλεόραση και ένα λαχταριστό επιδόρπιο»

Ταυτίζεστε με μία ή περισσότερες από τις παραπάνω καταστάσεις? Μπορείτε να αναγνωρίσετε τα συναισθήματα που τις συνοδεύουν?

Σήμερα, η κατανάλωση φαγητού έχει συνδεθεί σχεδόν με όλα τα συναισθήματα του ανθρώπου. Τα συναισθήματα μπορεί να είναι θετικά ή αρνητικά και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι, το 75% των επεισοδίων υπερφαγίας προκαλείται από συναισθήματα!

Όταν μιλάμε για συναισθήματα αναφερόμαστε σε μια ευχάριστη ή δυσάρεστη ψυχική κατάσταση. Τα θετικά συναισθήματα όπως η χαρά, η ικανοποίηση, η ευφορία, ο ενθουσιασμός είναι εκείνα που όλοι μας απολαμβάνουμε και επιδιώκουμε να βιώνουμε, αλλά πολλές φορές αδυνατούμε να τα διαχειριστούμε. Τα αρνητικά συναισθήματα από την άλλη όπως η θλίψη, ο θυμός, η οργή,  η απογοήτευση, η απόγνωση, το μίσος, η ζήλια είναι αυτά που μας φέρνουν σε δύσκολη, άβολη κατάσταση και συχνά δεν επιτρέπουμε στον εαυτό μας ούτε να τα βιώσει αλλά ούτε και να τα εκφράσει.  Έτσι επειδή δεν αντέχουμε να τα νιώθουμε, είναι τρομακτικό, δεν μπορούμε να τα διαχειριστούμε αντιστεκόμαστε στην παρουσία τους με το να τα αποκρύψουμε ή να τα καταστείλουμε. Έτσι το συναίσθημα «καταψύχεται», «θάβεται», «κλειδώνεται» στο υποσυνείδητό μας για να το αποφύγουμε και να το ξεχάσουμε. Ένας από τους τρόπους που χρησιμοποιείται συχνά σ’ αυτή τη διαδικασία απώθησης ή αποφυγής των συναισθημάτων είναι η κατανάλωση φαγητού. Με το φαγητό ουσιαστικά πιέζουμε τα συναισθήματά μας προς τα κάτω. Καταπίνοντας την τροφή καταπίνουμε κι αυτά.

Έτσι δημιουργείται μια σχέση ανάμεσα στην τροφή και στο συναίσθημα η οποία είναι αμφίδρομη. Αρχίζουμε να επιλέγουμε το τι θα φάμε ανάλογα με το πώς αισθανόμαστε και την ίδια στιγμή το τι τρώμε επιδρά στο πώς αισθανόμαστε, τόσο ψυχικά όσο και σωματικά. (ΦΑΥΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ) Τρώμε γιατί αισθανόμαστε άσχημα, ικανοποιούμαστε- αλλά αυτή η ικανοποίηση είναι πρόσκαιρη- ταυτόχρονα αισθανόμαστε πιο άσχημα και βυθιζόμαστε σε ένα μίγμα τύψεων, στεναχώριας και χαμηλής αυτοεκτίμησης.

Η ανταπόκρισή μας στα συναισθήματα που μας οδηγούν στο να τρώμε με βάση αυτά και όχι με βάση τη λογική και το φυσικό αίσθημα της πείνας, γίνεται πολλές φορές αυτόματα. Όμως, υπάρχει χώρος για διαφορετικές αποφάσεις:

Μαθαίνω να ξεχωρίζω την πραγματική από τη συναισθηματική πείνα

Δίνω χρόνο στον εαυτό μου να αναγνωρίσει το συναίσθημα

Διαχειρίζομαι το συναίσθημά μου

Τι πραγματικά χρειάζομαι

Εκφράζω τις ανάγκες μου στους άλλους

Επισκέπτομαι έναν ειδικό